search
top

Het succesvolle verzet van de Belgen tegen de dictatuur van de financiele markten, november 2011.

Ongeveer een jaar geleden was er paniek in België. Financiële paniek. De rente op overheidsobligaties steeg. En snel. Het land dreigde in een ‘slecht evenwicht’ te komen, waarbij doordat de rente hoog is het overheidstekort ook hoog wordt en de rente hoog blijft. Terzijde: in2010 en 2011 was dit overheidstekort in België aanzienlijk lager dan in Nederland (-3,8 en -3,7% van het BBP tegen -5,1 en -4,7%). Gelukkig daalde de rente even plotsklaps als deze was gestegen. De paniek ebde weg. Een belangrijke vraag is waarom de paniek afnam. Kwam dat doordat politici opeens fors en hard gingen ingrijpen en pijnlijke maatregelen namen – of was er wat anders aan de hand.

Mensen als Klaas Knot, JCdJ en Olly Rehn, Eurocommissaris, denken het antwoord te kennen. Volgens Rehn geldt dat:

“while the impact of austerity on growth was important to consider, it was also essential to take into account the “confidence effect” budget consolidation has. He pointed to Belgium, which has gone from market laggard to nearly a safe haven after implementing tough austerity measures earlier this year”.

Vergelijkbare opmerkingen van Klaas Knot en JCdJ zijn hier te vinden.

Zoals ondertussen gebruikelijk begint te worden blijkt dat er niet goed over de opmerkingen is nagedacht – wat uiteraard niet pleit voor Knot en Rehn.

1. De historische sequentie klopt niet: de rente begon in België al ver voor de eerste maatregelen van het nieuwe kabinet te dalen.
2. De ‘situatie’ klopt niet: het lijkt de financiële markten, ondanks alle peptalk van onverantwoordelijke centrale bankiers, nog steeds niet enkel over individuele landen te gaan, maar ook (en vooral?) om het Eurosysteem zelf. In heel Zuid-Europa zijn de rentes fors gedaald na de ondertussen historische uitspraak van Draghi dat hij geen ontwrichtende financiële instabiliteit, mede gedefinieerd als torenhoge renteniveaus voor Zuid-Europese huishoudens en bedrijven, zal toelaten. Dit geeft aan dat het wel om vertrouwen gaat – niet enkel in individuele landen maar ook (en vooral?) in een professioneel functionerend Eurosysteem.
3. Maar feitelijk is dit bijzaak. De Belgische rente daalde namelijk al ver voor de Draghi-uitspraak. Wat was er aan de hand?

Het bleek dat de Belgische overheid zeer goed in staat was om de financiële leenhonger op de binnenlandse markt te stillen, middels een (voor België niet unieke) directe obligatie-uitgave aan de burgers (die elf keer zoveel opbracht als men had verwacht). Men passeerde met succes de financiële markten. Simpel gezegd: Belgen leverden massaal hun spaarcenten in bij het postkantoor en kregen overheidsobligaties in ruil daarvoor. En dat leverde dus het vertrouwen van de markten op. Het zijn de Belgen zelf, en niet de politici, die België gered hebben.

En in tegenstelling tot bij de ondoordachte, gemakzuchtige en destructieve uitspraken (ik kan er geen andere woorden meer voor hebben) van Knot en Rehn blijkt dat het bij deze uitspraak wel goed zit met de causaliteit. Op het moment dat het succes van de lening duidelijk werd (eind november) ging de rente direct en fors omlaag,  (op 2 december stond het in de krant, de financiële markten wisten het uiteraard eerder, de rente-gegevens zijn: 21 nov 2011: 4,8%; 25 nov (hoogtepunt) 5,9%; 28 nov: 5,6%; 5 dec 4,3%).

En inderdaad: hierna is de rente in België nog verder gedaald, maar deze daling lag in dezelfde orde als bijvoorbeeld die in Frankrijk en moet dus niet in eerste instantie aan Belgische ontwikkelingen worden toegeschreven. Ook dat horen Knot en Rehn te weten.

3 Responses to “Het succesvolle verzet van de Belgen tegen de dictatuur van de financiele markten, november 2011.”

  1. Musculação zegt:

    Thank you for some other wonderful article. The place else may anybody get that kind of information in such an ideal manner
    of writing? I’ve a presentation subsequent week, and I am at the look for such info.

Leave a Reply

top